(चाल : फटक्याची...)

भूमिदान देउनी मोकळा हो बाबा ! अपुला चटकन् |

काय भरवसा पुढिल काळचा, मानहानि होईल पटकन् ॥धृ०।।

कसेल त्याची जमिन म्हणती, तू श्रमतो का भूमिवरी ?

नाहितरी ही सोड मालकी, कर दुसरे उद्योग  घरी ।।१।।

ऐनवेळि मग काहि सुचेना, ऊठ ऊठ अभ्यास करी ।

राष्ट्रासाठी धन दे सारे, खरी  तुझी  मग  उजागरी ।।२।।

बसुनि खाणे जहरासम हे देश सर्व ओरड करतो ।

काम करा हो ! काम करा, हा नाद देशभर निनादतो ।।३॥

खरेच त्यांचे, म्हणणे आहे, कष्ट करी त्या भूमि नसे?

तुकड्यादास म्हणे हे लांछन, ठेवुनिया भागेल कसे ।।४।।

                            -मुंबई, दि. २८-०७-१९५३