(चाल: शिणले हे नेत्र माझे...)

नसशिल ना झोपला तू , जाउनिया भूतळी ?

म्हणउनिया ऐकिना ही, दीनांची आरळी ।।धृ0।।

कीर्ती ही गाती गाणीं, शास्त्राला  वेढुनी ।

धावत   ये   चक्रपाणी !  गरुडासी   सोडुनी ।।१।।

कैवारी रंजल्यांचा  महती   ही कीर्तनी ।

का उरली वेळ काही, बघण्याची अजहुनी?।।२।।

भारत हा प्रीय माझा  म्हणसी त्या सुरगणी ।

संकटि मी धाव घाली गर्जविसी त्या म्हणी ।।३।।

द्रौपदिला वस्त्र देसी, लज्जा ही   राखण्या ।

अन्नान्नी भारत-भू ही, चिंधी ना  नेसण्या ।।४।।

परकीया हाक    मारू, स्वार्थाचे   भासती । 

निर्दयता पूर्ण ज्यांना, थोडी   ना   सन्मती ।।५।।

जातो का प्राण वाया? पडलीसे ही भिती ।

करु कैसे देवराया ! नावरते ही   स्थिती ।।६।।

ये, ये, ये, अजुनिया ये, बघण्यासी निर्बला ।

कंठी हा प्राण   वाहे, मंदमती   अवकळा ।।७।।

तुजविण या भारताची, धैर्यमती दुर्बळा ।

तुकड्यासी ठाव देई, सुखवी भू- मंडळा ।।८।।