(चाल: अगर है ग्यान को पाना...) 

मनाला स्थीर करवाया, धरी गुरु-प्रेम हृदयी या ।

तयाविण अन्य ना कोणी, मनाला बोधवी सखया ! ।।धृ0।।

गुरु तो आदि-अंतीचा, गुरु-अधिकार शांतीचा ।

गुरू  निवृत्त   भ्रांतीचा, प्रगटला   देह   ताराया ।।१।।

तयाविण अन्य जे जाती, मिटेना भवभय-भ्रांती ।

गुरु तो अंति सांगाती, कठिण भव-धार ताराया ।।२।।

तयाचे शब्द ऐकावे, मनी   स्थिरवूनि   मुरखावे । ॒

तरिच पद मोक्ष ते पावे, भजा गुरु-नाम वदनी या ।।३।।

निभवला काळ तुकड्याचा,निभवि हा भाव अंतीचा ।

धन्य अधिकार तो त्याचा, किती वर्णू मी वदनी या?।।४।।