(चाळ: अगर हे ग्यान को पाना...)

भुलू नका हो ! चमत्कारा, जगी ही थापची सारी ।

लूटती भोंदु आपणाते, दावुनी   थोरवी  भारी ।।धृ0।।

संत जरि पुत्र हे देती, न मरते  लोक  पृथ्वीचे ।

निकामी स्वार्थि जन भलत्या, रडोनी सांगती थोरी ।।१।।

कावरे लोभि जे असती, भ्रष्ट होती तयाच्याने ।

न सुचते ज्ञान हे त्यांना, मिरविती भोंदुची थोरी ।।२।।

ठेवुनी साक्ष ज्ञानोबा, म्हणे ती भिंत चालविली ।

कळेना   वर्म   संतांचे, वाहती   मार्गि  काटेरी  ।।३।।

चमत्कारेच संतांची, परीक्षा होत जरि असती ।

गारुडी काय ना करिती? लावती बाग  आंबेरी ।।४।।

संत तोची जगी जाणा, जयाचे विषय हरि झाले ।

म्हणे तुकड्या निजज्ञाने, बोधुनीया जना तारी ।।५।।