(चाल: जगी हा खास वेड्यांचा...)

मना रे ! ध्यास धर हरिचा, विसरुनी लक्ष्य विषयाचे ।।धू0।।

प्रपंची कोण सुखि झाला? न दिसला, ऐकिला ऐसा ।

जयाने राम वश केला, वंदिती पाय  जन  त्याचे ।।१।।

विषय हे नाडिती देहा, नि आयू ही फुका  धाडी ।

प्रभू-सुख घे जिवी धरूनी, न भय मग जन्म -मरणाचे ।।२।।

म्हणे तुकड्या धरी नेमा, स्मराया श्रीहरी -नामा ।

नामची नेइ निजधामा, न इतरे  कोणि  कामाचे ।।३।।