(चाल: ठेविले पाऊल दारी...)

भारती रहिवासियांनो । वाचवा जिव गायिचा ।।धृ0।।

सांगतो इतिहास ऐसा, भारताच्या ग्रंथिचा ।

बहुमोल आम्हा गाय हे, जणु प्राणची मम आईचा ।।१।।

देश   हा   कृषि - उद्यमाचा, भोवताली   वेष्टिला ।

धान्य बहु पिकती फळे, हा भाग त्या गो-मायिचा ।।२।।

कष्ट साहूनि देतसे, दहि-दटूध-लोणी  ही  जशी ।

पुत्र   देउनि   आपुला, वाहवीतसे   भर   शेतिचा ।।३।।

दास तुकड्या सांगतो, शोधोनि पाहांवे   बुध्दिने ।

जीव का वधता तिचा? हा घात निश्‍चयि आमुचा ।।४।।