(चाल: उद्वावा अजब तुझे सरकार...)

मानवा ! अमर प्रभू - दरबार !

गुणवंतांना मान निरंतर, जरि तो कृश दिसणार ! ।।धृ0।।

कोणि पुसेना वर-वर धन हे ।

जे दिसते ते चंचल   मन  हे ।।

घासुनी -घासुनी परोपकारे ,

जे अंती उरणार, मानवा ! अमर प्रभू- दरबार ! ।।१।।

पवित्र जे नर शील मानसी ।

पतिव्रता त्या   सेवा - राशी ।।

त्यांना न रुचे, हार-तुरे - हे -

क्षणीक हा व्यवहार, मानवा ! अमर प्रभू-दरबार ! ।।२।।

चोराने जरि मान मिळविला ।

तरि कळताचि, घृणित तयाला ।।

करुनि सोडिती, घरि-दारी बघ ,

साधु सदा पुजणार, मानवा ! अमर प्रभू-दरबार ! ।।३।।

जिवंतपणि जरि चिंता असली ।

तरि न तयाचे फळती तसली ।।

तुकड्यादासा, अनुभव येतो,

कळला सगळा सार ! मानवा ! अमर प्रभू-द्रबार !! ।।४।।

                                 - श्रीरापपूर, दि. २0-१0-१९६१