(चाल: दो दिन के लिये मेहमान यहाँ...)

बेचैन तुझ्याविण जीव जसा,जणु गाईस पाहात वत्स फिरे ।

तडफे,नच पाणि मिळे राहण्या,त्या मासळिचा जणु प्राण हरे ।।धू0।।

कितिदा तरि नाम स्मरु वंदनी? मंदीर धरोनि बसू कितिदा ? ।

प्रभू ? का न मिळे ? न कळे मंजसी,जिव भाव सदा हृदयात झुरे ।।१।।

वर्षांसम जाति घडी पळ हे, किती वेळ धरावा धीर तरी ? ।

तुकड्या म्हणे भेट सख्या! मजसी,भवसागर हा मग पार तरे ।।२।।

                                    - परभणी, दि. १३-0१-१९५५