माणसा ! सरळ हो असा -- पोवाडा
माणसा ! सरळ हो असा, सोड अवदसा,
पिऊ नको मदिरा जहरीली ।
फजीती बहूतांची झाली ।
बुद्धि तुज कशी नसे उरली ।
यात कितितरी घरे मुरली रे, जी0।।धृ0।।
हे वीरा ! ऐक रणधिरा ! स्वराज्यहि घरा-
चालूनी आले तुजपाशी ।
कसा घरी पडुनि झोप घेशी ?
कायदा काय सांगे तुजशी ?
शिवु नको मादक व्यसनासी रे, जी0।।१।।
घे रोज गायिच्या दुधा, बनुनिया सुदा,
होट धडधाकट शरीराने ।
वाग मग तसाच न्यायाने ।
बघु नको दीनास जुलुमाने ।
मिरवशिल जगात डौलाने रे, जी0।।२।।
अजवरी घेउनी निशा, आलि अवदशा,
भारता कलंकीत केले ।
लोक सुख -शांतीला मुकले ।
चोर म्हणूनीच घरी घुसले ।
वीर धूंदीतच या फसले रे, जी0।।३।।
या व्यसनातून राखशी, शक्ती -धन खुशी ।
तरी तू होशिल मोलाचा ।
नाहि कर्जदार कोणाचा ।
आसरा मुला शिक्षणाचा ।
मिळे मग मुजरा मानाचा रे, जी0।।४।।
इतिहास ऐक मागचा, उठ जागचा,
शोभवी भारतमातेला ।
सोड हा मरणाचा प्याला ।
कोण दारूने सुखी झाला?
ऐक तुकड्याच्या विनंतीला रे, जी0।।५।।
- गुरुकुंज, दि.0५-१0-१९४८