(चालः शिणले हे नेत्र माझे...)

ये, सखया ! रामराया ! दे  भेटी  झडकरी ।

ओरड ही ऐक माझी, ऐकविली अजवरी ।।धृ०।।

वनवासी देह झाला, मन,  बुध्दी   बावरी ।

आवरि ना काहि केल्या, किति सांगू तुज हरी ? ।।१॥

दुष्पापे पामरासी, किति घडली ही जरी ?

कनवाळू तू दीनाला,    क्षमवीसी     निर्भरी ।।२l।

भिति वाटे यापुढे ही पळविल का कुणि तरी ?

षड् रिपु हे आड येती, मज दिसताती अरी ।।३॥

डोंगर हे विषय वाटे, पडतिल का ये उरी ?

तुकड्यासी भीक देई, हे    मागो    आखरी ॥४॥