(चालः रे, नरा ! आत बघ जरा..)

नरजन्म मिळोनी तुला, स्वस्थ बैसला, क्षणिक भोगाया

करि अमर-सुखाची आस, पाहि  गुरुराया ॥धृ०।।

कर संपादन रे ! ज्ञान, सोड अज्ञान, शाश्वती जाया ।

बघ भक्त जाहले किती गड्या ! बोधाया ॥

कर्तव्य नराचे पहा, स्वरुपी रहा, प्राप्त मोक्षा या ।

घे साधुनि अपरोक्षास, जात नर-काया ।

कर अता, स्वरुप-साम्यता, तोड ही माया।। करि अम0 ।।१।।

तुज कासयास धाडिले ? सर्व सोडिले, मूर्ख बनुनीया ।

रे, निर्लज्जा ! निज जन्म दवडिसी वाया ।।

अगा ? यात, पाहि नवनीत, उजळली वात, आत्म दावाया ।

नर - योनि श्रेष्ठ ती, केलि याच व्यवसाया ।

सोडनी घरीचा देव, मांडिला खेव, पाहि पर-काया ।

जाहला गरम, ना शरम द्वैत सोडाया ॥

रे, सावध होई नरा ! करी सोयरा, मैल काढाया ।। करि अम० ।।२।।

कुठवरी भटकसी असा, जाहला पिसा, धरुनि स्त्री माया।

रे, विषय -सुखाची गोडी न सुटे सखया !।।

सम-चरण धरी साजिरे, रुप गोजिरे, हरीसी गाया ।

हा जोडी प्रेमा धरी धरी निट पाया ।।

तव गीत सांगु मी किती, अरे ! अगणिती,न ये मोजाया ।

तो बोले तुकड्यादास अशाश्वत छाया ।।

मम नव्हे मुखीचा बोल,असे अनमोल, ग्रंथिचा घ्याया ।।करि0 ll३ll