(चालः कसा निभवशी काळ..)

मम अंतरि वाटले अता हो ! पाहुनिया तुजला ।

सावध हो तुज म्हणती जन हे, तरि का गडबडला ? ।।धृ०।।

अजूनिया का स्वस्थ उभा रे ? करि प्रभुचे स्मरण ।

हरि दासांचा दास बनूनी, चुकवि  गड्या !   पतन  ll१।।

असुनि तुला पोहणे, बुडाला मृग-जळि का जाण ?

सर्व सुखाचे सुख भोगाया, करिशी का न  यत्न ? ।।२।।

नच ऐसी ही करणि तुझ्या कर्मात गङया ! अजुनी ।

त्वंपद तत्पद कैसे बघ   ते, मग    होशिल   ज्ञानी ।।३॥

तुकड्यादास सांगतसे गुज, नच ही मम वाणी ।

वर्णन   केले   ग्रंथी    भक्तां, तेचि    सांगु    कानी ॥४॥