(चाल: अशि घाल गळा मिठि बाळा...)

मन मोहुनि ने गिरिंधारी, गिरिधारी गा ! ।।धृ०।।

कही सुचेना काम-धाम हे, एकच लागे.  तारी   गा ! ।।१।।

चित्त रमे ध्याता ती मूर्ति, होत निशा अति भारी गा ! ॥२॥

संसाराचे भान न राहे, मुरली विषय - बिमारी   गा ! ।।३॥

तुड्यादास म्हणे मी वेडा, हरि-बन्सी अति प्यारी गा ! ॥४॥