(चाल: भनालाय स्थी )

मला वाटे, हरी ध्यावा की गुरुचे पाय वंदावे ।

कळेना कोण तो श्रेष्ठ ? शासण आरधी कुणा जावे ? ॥|धृ०॥

बोलती वेदश्रुति नेति कळेना देव तो कैसा ?

सांगती   संत - महिमा  ती, असे   देवाहुनी   बरवे ll१॥

अशाश्वत कोण ? समजेना, ब्रह्मरुप सर्व हे जगत ।

करी निर्माण तो ईश, कृणाची भक्ति  कर   भावे ? ll२॥

करूनि निर्माण या जीवा, आवरण देई  मायेचे ॥

मूळ मायाच ईश्वर ती, वदे  हो   शास्त्र   ते   सहावे ॥३॥

अनुभव देतसे एक, गुरु - चरणाचा करि घोक ।

तो तुकडयादास लिन झाला, सदगुरु नाम हे उजवे ॥४॥