(चाल: सबके लिये खुला है...)

न मिळेचि सिध्द आम्हा, हा फोडिती हमामा ।।धृ0॥

अहोरात्र रुपि राहे, त्या सिध्द म्हणूनी पाहे ।

कधि द्वैत ते न साहे,   संदेह   ना   रिकामा  ll१॥

आत्मरूपाचे चिंतन, तोच मुख्य साधु जाण ।

जनि तो स्वये  असून, विसरे न   मेघश्यामा ।।२।l

राहि साधकाच परी, मुद्रा अलक्ष द्वारी ।

तोचि संत हो ! मुरारी, न चुकेचि सिध्द- नेमा ॥३।।

नर राहि सिध्द-संगे, न कळोनि रुपि रंगे ।

 तुटती असत्य धागे, ये    बहर   अंगि   रोमा ॥४॥

बाणे स्वरुप-स्थिती, त्यासीच सिध्द म्हणती ।

तुकड्यादास लोळे क्षिती, दे ठाव गुरु -रामा ! ।|५।l