(चालः तुम्हारे पूजनको भगवान..)

नमिला श्रीगुरु आडकुजी । भय नसे कळिकाळाचे जी !

तारक निज - सुखकारक तो, करिल भवसिधू - पार अजी ।।धo॥

सोडोनिया क्षीरसागर । धरिला वरखेडी अवतार I

शास्त्रासीहि न लागे थार । शेष स्तुति करिता शिणला जी ! ॥१ ॥

जेवि आंधळा जगी या फार । दिसे हो ! घोर तया अंधार I

त्यासी कुबडीचा  आधार ।   सदगुरुचरणा   तेवि   पुजी ।।२॥

अता ही आसची उरली । मी बळकट कास ही धरिली ।

सदा लाविन  धुळी   भाली । प्रेम - पान्हा    मला   पाजी ॥३॥

तुकारामे धरिली कास । गेला देही वैकुंठास ।

करुनि चहुनारींचा नाश । परात्पर   तोचि   पाहिन   जी ! ॥४॥

गोरोबाने सारली बाणी । नाम स्मरणी रतली वाणी ।

तेवि रंगोनि   गुरु - चरणी । भजन    प्रेमे   करिन   राजी ॥५॥

म्हणे तुकड्या स्वामी नाथा ! अंत का अजुनीही पाहता ?

दया तुज नये दीनानाथा ! त्यजिन मी   प्राण   चरणाब्जी ॥६॥