(चालः तेचि खरे हो ! अनुभवयोगी..)

भूक मला श्रीगुरु - चरणाची , आणिक जाणे काहि न मी ॥ धृ०।।

नको मला स्वर्गादिक सुख ते , नाशवंत म्हणती संत ।

गर्भवास घेउनिया जागा , गुरुचा सेवक होइन   मी ।।१।।

कोणी जाती मथुरा - काशी , प्रयाग बदरी - द्वारवती I

सेवुनि चरण अखंड तयाचे , आनंदे गुण गाइन  मी ।।२।।

जप - तप नेम - अनुष्ठानहि ते, स्वर्गा मोक्षा जायासी ।

तुकड्यादास आस ही मागे, आडकुजीला नित्य नमी ॥३।।