(चालः अपने आतमके चिंतन...)

माझी चिंता हरि ! तुजला रे ! तार कि मार अता राया !

भक्त रक्षिले संकष्टी बा ! म्हणुनी आलो तव पाया ॥धृ०।।

माया जाळे त्रासुनि मी या स्मरणी तुझिया स्थिर झालो ।

काम-क्रोध हे छळिती देवा ! बुध्दि नसे तव गुण गाया॥१॥

चांडाळचि मी खरा जन्मलो, पदरि न कोणी संत धरी ।

वाटे मजला पुनरपि देसी जन्म-मरण की रघुराया ! ।।२।।

ओरडता  हा कंठ दाटला, वदणे नोहे मुखी माझ्या ।

ऐसे करि गा श्री आडकुजी ! ठेवी चरणी आपुलिया ॥३॥

तुकड्यादास हाचि वर मागे, लावी भजनी व्यवसाया ।

वरखेडी दे वास सदा गा ! श्रीगुरुदेवा ! तव   ठाया   ॥४॥