मनी आठवा गर्भवास तो, का झोपी गेले ?

पुन्हा पुन्हा सांगतो, कसे रे ! या नर्की बुडले ? ।।धृ०।।

खेळ सुखाचा गोड वाटतो, आयुष्यापुरता ।

पुरता पुरता करिता झाला, दोरा    ना - पुरता ।।१।।

काळ उभा फाडूनी मुखासी खाया धन आला ।

कधि नेइल उचलुनी, भरवसा नाही कोणाला ।।२।।

आम्हि सरोदी आजापासुन, सांगाया आलो ।

ऐका रे उघडुनी कर्ण ते, आम्हि अधिर झालो ।।३॥

तुकड्यादासा सद्गुरु साक्षी, चुकवा या घोरा ।

घोर नव्हे तो काळ आडवा आला उठ  पोरा ! ॥४॥