(चालः कसा निभवसी काळ..)

धाव धाव स्वामिनी अंबिके ! का करिशी उशिर ?

त्रैतापाचा अग्नि चेतला, ब्रीद   तुझे   थोर ।।धृ०।।

आजवरी निभवला माय गे ! दास -परीवार ।

शरीर-गाडा विरला  आता, दे  आश्रय - थार ।।१।।

चिंता दुर्धर वेडी झाली, फिरते चह.  देशी ।

काम-क्रोध फाकडे जाहले, आश्रय  वेश्येसी ।।२।।

विवेक-सागर झोपी गेला, करि जागर त्याला ।

लोभाजीने आग लावली, साऱ्या    शरिराला ।।३।।

तुकड्यादास म्हणे मनाजी, गडि माझा झाला ।

तुझ्या प्रसादे निर्भय तुकड्या, पदरी घे याला ।।४।।