(चाल: कसा निरभविसी काळ...)

नच कोणी मज आश्रय दुसरा तुजविण रामा रे !

बहु त्रासलो   या   भवडोही, येई  तू   कामा   रे ! ॥धृ॥

पाच विषय हे झोंबुनि मजला त्रास बहू देती I

कामक्रोध,   मदमोह,   फजीती,   यांचे    सांगाती ।।१॥

मना वाटते ऐसे आता की त्यजु मी प्राण I

वय हे सर्वहि जाईल मग बा ! कोण करिल मान ? ॥२॥

फरफर ओढुनि काढितील मज काळ येउनीया ।

तुकड्या अंकित बुडतो, राखी तव चरणी   राया ! ॥३॥