(चाल: कसा निभवसी काळ..)

धरु किती मी धीर हरी रे ! त्रास सोसवे ना ।

दूर करी गा ! यातुनि त्राता ! आलो तव   चरणा ।।धृ०।।

फिरता फिरता चौऱ्यांशी हे, उत्तम तनु आली ।

मानुज-जन्महि व्यर्थ जाय की, स्थिती अशी झाली ॥१॥

अपराधी मी पामर तुमचा, का हो ! दुर करता ?

त्यागिन प्राणचि आता चरणी   श्री   सदगुरुनाथा ! ।।२||

अंत पाहसी किती ? कंठ हा दाटुनिया आला ।

पाजी  पाजी  तुकड्यादासा   प्रभू !  प्रेम - प्याला ।।३।।