(चालः राधे! इतुका कशाला..)

माझ्या प्रिय भारताशी, काहो ! धरिला अबोला ? ॥धृ० ।।

कंस वधाया अपुल्या हाते, नष्ट करायासी असुरांते ।

तेव्हा धावुनिया  आला ॥ का होo ।।१।।

रावण वधण्या धावुनि गेले, वानरसेने करुनी अपुले ।

तेव्हा राखिले  ब्रिदाला ।। का होo ॥२।।

जव जव भक्त पडे संकष्टी, तव तव रक्षितसे जगजेठी ।

पुरवी  वस्त्र  द्रौपदीला ।। का होo ।।३॥

परवशतेच्या काज कपाटी, अन्नावाचुनि मरती पोटी ।

कैसे दिसेना तुम्हाला ? ।। का हो0l।४।।

दीन अता हे भारति झाले, आठवती तव शब्द मागले ।

येतो   धर्म - रक्षणाला ।। का हो0 ॥५।।

वेळ किती उरलीसे आता ? प्राण निघो पाहे आकांता ।

या हो ! शांतवा अम्हाला ।।का हो0।।६।।

स्फूर्ती द्या तरुणांसी ऐसी, उद्धरु मायभूमि ही कैसी ?

जातो धर्म  हा   लयाला ।। का हो0 ॥७॥

तुकड्यादास म्हणे यदुराया ! प्रगट करा ती अंतर्माया ।

दावा   शक्तिचा   उजेला ।। का होo।|८।।