(चालः अपने आतमके चिंतन..)

ये इकडे, मज घे पदरी तू , सखया रामा  ! धाव त्वरे ।

दास-फजीती जाणुनी आता, अंत कितीतरि बघतो रे ! l।धृo॥

नसे कुणाचा संग मला गा  ! न धरी पदरी कुणि राया ।

भक्त - काम - कल्पद्रम जाणुनि आलो शरण तुझे पाया ॥१॥

तव नामे किति तरले पापी, पुढेहि तरती मज वाटे I

हाच दास का तुझा दरिद्री  ? घे  पदरी,   गुण   दे   मोठे ।।२॥

तुकाराम वा रामदास ते अगणित तारुनि नेसी रे  !

स्मरण करिल तूकड्याची वाचा, जरि वरदान तू देसी रे ! ॥३॥