मुखी गोड बोले अंतरी जहर । कुटील मत्सर सज्जनाशी ॥धृ॥

ऐकू नये त्याचे गोड गोड बोल । केव्हा ते जाळील नेम नाही ॥1॥

स्वार्थाचा पुतळा ओतला या जगी । जिरे त्याची रगी यमापाशी ॥2॥

तुकड्यादास म्हणे करू नका संग । चढवील रंग कुसंगाचा ॥3॥