( चाल : आले माझ्या दारी ! . . . ) 

मन आनंदाने भरले, जंव चरण गुरुचे दृढ धरले ॥धृ०॥ 

मम भाग्य उघडले, दैवी फुलहि फुलले । 

तो मूर्खपणा जन्माचा जावा कळले ।। 

जीवभावाने शिर नमले, जंव चरण गुरुचे दृढ   धरले ॥१॥ 

या सत्संगतीचा महिमा जाहिर बोले । 

यारे या ! हीनदीन कोणी जरीहि असले ।। 

एकहृदय हे ऐसे झाले , जंव चरण गुरुचे दृढ    धरले ॥२॥ 

संसार असारची दिसता , हे अनुभवले । 

या गुरुभक्तीने सार्थक सगळे झाले ।। 

तुकड्यादासा विश्वरुप स्फुरले, जंव चरण गुरुचे दृढ धरले ॥ ३॥