( चाल : बनबनकी बनवासी . . . ) 

धन - धन ! करी धन - ध्यास तुला, धन-भावापरि आस तुला ।

देईल काय रे धन मुक्ति मनाला | | धृ० ॥ 

किती जनांनी धन साठवुनी , जीवन सारे गमावले । 

गेले रे ते धन सोडोनी , थोडे ना सोबत नेले ! । 

समजूनी घे हा विचार सगळा , अहंकार करु नको खुला ॥१ ॥ हत्ती, घोडे , नोकर सारे , मानासाठी राबविशी । 

सुख ना देशी त्या मजुरांना , काम करुनिया तू घेशी ! 

हे भोगावे कधितरी लागे , घे समजोनी  का   भुलला ? ll २ ।। 

धन नोहे हे रक्त तयांचे , परीश्रमाने जे खपती - । 

तुझ्यावरी ठेऊनि भरवसा , स्वाधिन ते करुनी देती । । 

तुकड्यादास म्हणे तू त्याला , होऊ नको बेईमान मुला ॥ ३ ॥ 

           - घुडनखापा , दि . २९ - ०९ - १९५९