(चाल: रमला कुठे ग कान्हा ग)

मन हे तुझ्या विरहाने, झुरत रे लाजिरवाणे ।।धू०।।

तू लाविशि वेळ कशाला? का भेट न देशि अम्हाला ?

अति दु:ख सख्या! जिवप्राणे, झुरते रे ! लाजिरवाणे ।।१॥।

रानी हंबरती गायी, पाहती तुज वळूनि सदाही।

रडती गोपाल दुःखाने, झुरते रे! लाजिरवाणे ।।२॥|

राधेस गमेना काही, जणु चंद्र-चकोर-तुटी ही ।

बघ एक वेळ प्रेमाने, झुरते रे! लाजिखाणे ।।३॥।

तू. निघुनी येथुनि गेला, हा ओसचि भारत झाला ।

धरला करि हा असुराने, झुरते रे! लाजिरवाणे ।1४।॥।

चल ये अमुच्या कनवाळा, पुरवी भक्तांचा आळा ।

सांगति तव ब्रीद पुराणे, झुरते रे! लाजिरवाणे ।1७ ।।

तुकड्याची आशा ऐसी, तू. अवनीवर अवतरसी | 

पळतील असुर हिरसाने, झुरते रे! लाजिरवाणे ।॥।६।।