मायिक वैभव न लगे माय!।।धृ०।।

नटुनी थटुनी देह जगी या, शेवटि विल्या जाय |।१॥।

शाल-दुशाले पांघरले जरि, शेवटि चिंधि न राह्य ।।२।।

धन-दारादिक सकल पसारा, शेवटि धोखा खाय ।| डे।।

राज्य-सुखाला भोगियले जरि, अंती नंगा जाय ।।४।।

तुकड्यादास म्हणे वर देई, ध्याया गुरुचे पाय ।।५।]