नवल वानु मी किती गुरुचे? नवल वानु० ॥धृू०॥।

दु:संगाने भ्रमलो आम्ही, त्यांनी दिली सुमती ।।१॥

अंधाराते दावुनि बोधे, लावि प्रकाशा-पथी ।।२॥

जग हे भ्रमबाजारी भुलले, दिसले तव निश्‍चिती ।।३॥

तुकड्यादास म्हणे निज ओळख, दावित सत्संगती ।।४॥